° 27 augustus 1966, Tanger

Tanger - Mechelen

Als baby van 9 maanden verhuisde ik met mijn moeder naar Mechelen. Papa was hier dan al even, hij kwam 3 dagen na mijn geboorte naar Belgie om hier te werken. 

Lamot en voetbal

Ik heb veel respect voor mijn ouders. Ik kreeg een strenge maar rechtvaardige opvoeding. Als oudste werd ik door mijn vader al snel geïntroduceerd in de mannelijke wereld van de voetbal. Hij had immers begin jaren 70 een multicultureel clubje opgericht omdat hij van mening was dat sport een belangrijke vorm van integratie voor kansarme jongeren is. Ook de Lamotsite is een belangrijk deel van mijn jeugd. Niet alleen heeft mijn vader daar jarenlang als arbeider gewerkt,maar wij woonden er lange tijd in de buurt. Spijtig dat er nu alleen mensen kunnen gaan wonen uit de hogere inkomensklassen. In mijn jeugd was dat een arbeidersbuurt.

Saloua, Saïda en Imane

Mijn drie tienerdochters zijn het belangrijkste in mijn leven. Drie karakters, maar alledrie even bijzonder. Ik ben jong mama geworden, dat heeft voor- en nadelen. De combinatie studie-werk-gezin was niet altijd even gemakkelijk. Maar nu hebben we een huis met vier jonge vrouwen, wat eigenlijk heel tof is.

Klein maar zelfstandig!

Vooraleer ik in de actieve politiek stapte op het kabinet van Johan Vandelanotte was ik zelfstandig zaakvoerster. Als kleine zelfstandige beleefde een harde periode, maar ik ben er wijzer uitgekomen.

Politiek

Via een werkgroep rond integratie kwam ik in 1998 terecht bij de Mechelse SP.

Ik nam voor de eerste keer deel aan de parlementsverkiezingen van juni 1999, waar ik van op een onverkiesbare plaats een nogal behoorlijk resultaat behaalde. Ik was toen serieus gebeten door de microbe van de politiek en dacht dat ik vooral zou kunnen participeren door effectief het beleid mee in te kleuren.

Ik heb gesolliciteerd op verschillende ministeriële kabinetten en heb dan uiteindelijk beslist om voor Johan Vande Lanotte te gaan werken. Vanaf september 1999 was ik beleidsmedewerker maatschappelijke integratie, sociale economie en gelijke kansen.

Werk voor iedereen

Mijn interesse ging en gaat vooral uit naar het creëren van tewerkstellingskansen voor groepen die in onze samenleving uit de boot vallen. Zo hebben wij tijdens mijn tijd op het kabinet Vande Lanotte 7000 jobs gecreërd voor mensen die anders nooit aan het werk zouden geraken via de sociale economie. Ook richtten we een experimentenfonds inzake buurt- en nabijheidsdiensten teneinde de sociale cohesie in de buurten te versterken en opnieuw zwakkere groepen te laten deelnemen aan onze samenleving dankzij hun job.

Positieve projecten

In 2001 werd ik aangetrokken als experte inzake tewerkstelling en diversiteitsbeleid door de stichting P&V.

Ondertussen nam ik deel aan een project rond burgerschapsvorming bij de Koning Boudewijnstichting, dat over 2 jaar liep.

Staatssecretaris

In mei 2003 nam ik opnieuw deel aan de parlementsverkiezingen. Een beetje onverwacht misschien werd ik rechtstreeks verkozen in de Kamer.

De verrassing was nog niet verwerkt of een kleine maand later werd ik Staatssecretaris voor Arbeidsorganisatie en Welzijn op het Werk in de regering Verhofstadt II. Jammer genoeg heeft dat niet lang geduurd, we hadden heel wat op stapel staan... Op 25 september 2003 nam ik ontslag.

Kamer

Sindsdien zetelde ik terug als lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

In de Kamer was ik effectief lid van de Commissie Volksgezondheid en plaatsvervangend lid van de Commissies Buitenlandse Zaken en Justitie.

Bij de verkiezingen van 2004 werd ik gevraagd om de sp.a-spirit lijst voor het Vlaams Parlement te steunen. Voor mij was het een beetje een test na een nogal bewogen fase in mijn politieke carrière. De kiezer was duidelijk en stemde mij van op mijn 31e plaats rechtstreeks in het Vlaams Parlement. De uitslag van de "test" was overtuigend.

Ik heb even getwijfeld, want ik zat graag in de Kamer. Maar uiteindelijk vond ik dat je als je rechtstreeks verkozen wordt vanop die plaats, je moeilijk kan weigeren om te zetelen. Ik heb in 2004 campagne gevoerd onder het motto "samen investeren". Al de kiezers geven mij het signaal dat ze stuk voor stuk daarin geloven.

En vooral, in het Vlaams Parlement krijg ik de kans om me als Mechelaar en als moeder te concentreren op die dossiers die mij het nauwst aan het hart liggen: onderwijs, werkgelegenheid en ondernemen.

Een beetje een nieuwe start dus en na een drie jaar Vlaams Parlement lukt het ook steeds meer om die stem te laten weerklinken. De initiatieven die ik neem gaan vooral over de dingen die me het nauwst aan het hart liggen: gelijke kansen en gelijke plichten, op het gebied van onderwijs, van werk, van integratie en emancipatie, ..., van samenleven in de brede zin.

Verkiezingen 2007

Op vraag van sp.a stortte ik me in juni 2007 opnieuw in een verkiezingscampagne. Vanop de vijfde plaats was de kans reëel dat ik opnieuw van assemblee zou verhuizen. Het algemeen resultaat van de partij op 10 juni was echter een schok voor ons allemaal. Omdat sp.a nog maar 4 zetels behield in de Senaat, was ik niet verkozen. Maar dat was nog het minste van de zorgen. Na bijna 20 jaar onafgebroken regeringsdeelname werden we geconfronteerd met een duidelijke afwijzing door de kiezer. Tijd voor herbronning, maar vooral tijd om de socialistische boodschap nog duidelijker re verkondigen.

De 46.172 voorkeurstemmen die ik haalde vormen wel een bevestiging van mijn politiek om de dingen bij naam te noemen en verder te blijven gaan voor een rechtvaardige samenleving.

Contactgegevens

Je kan Anissa bereiken op:

Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

tel Vlaams Parlement: 02 552 42 73

GSM medewerker: 0478 78 24 43

fax: 02 552 44 74

adres: Vlaams Parlement, 1011 Brussel

(Ook een groepsbezoek aan het parlement is mogelijk)